«اطلاعيه تشکيلات کارگران انترناسيوناليست بمناسبت تظاهرات معلمان در تهران»

 

تظاهرات معلمان در تهران،

شکستی ‌ديگر ‌برای ‌اصلاح‌طلبان

 

 

جدال در محافل بالای حکومت اسلامی برای چگونگی تقابل با جنبش روز افزون اعتراضی کارگران و ديگر اقشار اعتراضی تداوم دارد. استراتژی «مهار و سياست‌زدايی جنبشهای اعتراضی» از طريق سوق دادن اين حرکتها به مسير قانونی و مسالمت‌آميز و استراتژی «بريدن دست‌ وگردن، حلق‌آويز کردن در ملاء عام» دو راهکار دوجناح حکومتی در نحوه رويارويی با جنبش اوج‌يابنده کارگری و توده‌ای است.

جناح اصلاح‌طلب رژيم جمهوری اسلامی و نهادهای وابسته بدان، با آگاهی به بن‌بست شيوه سرکوب عريان، کمر به نجات نظام متعفن اسلامی بسته است. از همين رو نيز اينان کوشش فراوانی برای ايجاد نهادهای فرمايشی صنفی در ميان صنوف مختلف کشور بعمل می‌آورند. تظاهرات معلمان در تهران اقدامی بود در اين راستا که با شکست مواجه گرديد. عليرغم تلاش نهادهای حکومتی در کنترل شعارها و صفوف تجمع‌کنندگان، اين تظاهرات تبديل به حرکتی عليه هر دوجناح حاکم گشت. بدليل درگيری باندهای درون حکومتی، جنبش اصلاح‌طلبی نتوانست مهر قانون و اصلاحات را بر اين تظاهرات بکوبد. در کنار شعارهايی نظير «حقوق سالانه يک معلم حقوق ماهانه يک وزير است»، شعار «بيت‌المال حيا کن هاشمی را رها کن» روح نارضايتی سياسی حاکم بر تجمع‌کنندگان را بنمايش گذاشت. افزون بر آن، برخلاف برنامه‌ريزی قبلی جهت تجمع در مقابل مجلس و صدور قطعنامه فرمايشی، شعار «مجلس به اين بی‌غيرتی، هرگز نديده ملتی» موجب رسوايی سازمان‌دهندگان اين حرکت شد.

 

کارگران، معلمان، مردم!

ترفند «اعتراضات صنفی و قانونی» جناح اصلاح طلب حکومت اسلامی، ريشه در هراس اينان از خروش انقلابی توده‌های ميليونی دارد. نظام «سرمايه‌داری‌عادل‌و‌اصلاح‌شده» وجود ندارد. سرمايه‌داری، نظم بی عدالتی و بی حقوقی، نظم فقر و فحشاء و نظم جنگ و جنايت است.  اگر از جنگ و سرکوب و فقر و بيعدالتی به ستوه آمده‌ايد، عليه کليت سرمايه‌داری، عليه همه جناحها و احزاب آن متحد شويد!

اين اتحاد تنها و تنها از طريق تکيه به بزرگترين و عظيم‌ترين نيروی دگرگونساز جامعه، يعنی طبقه کارگر وحزب انترناسيوناليست آن ممکن ميگردد. حزبی که بايد بدست مبارزان کارگری و حمايت شما ايجاد گردد. حزبی که با سازماندهی انقلاب کمونيستی، بنای جامعه‌ای نوين را پی خواهد ريخت.

 يا براندازی نظم سرمايه‌داری از طريق انقلاب کمونيستی و يا بربريت سرمايه‌داری. راه ديگری وجود ندارد.

 

 

تشکيلات کارگران انترناسيوناليست

۵ بهمن ماه ۱۳۸۰