«اطلاعيه»

«استراتژی مهار و سياست‌زدايی» رژيم اسلامی

در جنبش کارگری و توده‌ای را افشاء و خنثی سازيم

 

 

کارگران، مردم آزاده!

رژيم جمهوری اسلامی در محاصره خشم‌آگين اعتراضات کارگری و توده‌ای قرار گرفته است. جناح اصلاح‌طلب حکومت اسلامی ترفند مذبوحانه‌ای برای گريز از اين محاصره را در دستور کار نهادهای خود قرار داده است: ترفند مهار و کنترل جنبش‌های اعتراضی از طريق سوق دادن مبارزات شما به مسير قانون و اصلاحات اسلامی.

اين استراتژی که در محافل امنيتی نهاد رياست جمهوری و با همکاری روشنفکران مزد بگير و قلم بدست طراحی گشته، در سطح گسترده‌ای به اجرا گذاشته شده است. درج اخبار تحريف شده جنبشهای اعتراضی کارگری و توده‌ای تحت عنوان «اعتراضات صنفی»، براه اندازی برخی نشريات فرمايشی آذين شده به عنوان «مسائل صنفی»، کوشش خانه کارگر جمهوری اسلامی برای ايجاد تشکلهای به اصطلاح صنفی کارگری، تحرک قشری از هنرمندان و قلم‌بدستان متحد با جناح اصلاح طلب دولت در اين زمينه، و حتی تلاش نهادهای حکومتی برای جلوگيری از حرکتهای اعتراضی مستقل توده‌‌ای از طريق برپايی تظاهرات فرمايشی در زير نظر نيروهای امنيتی در ماه‌های اخير گوشه‌هايی از اين استراتژی مذبوحانه ميباشد.

 قشر معينی از اوباشان و سرکوبگران پيکره حکومت اسلامی، پس از بيست سال سرکوب و جنايت، امروز به اين نتيجه رسيده‌اند که از طريق ايجاد يک فضای نيم‌بند باز سياسی برای جناحهای درونی نظام اسلامی، خواهند توانست با ثروتهای به چنگ آورده، آسوده‌خاطر، به حيات ننگين خود ادامه دهند. از همين رو نيز سلسله اصلاحاتی را برای نجات نظام اسلامی و تحميل استثمار بيشتر بر کارگران، به مرحله اجرا گذاشته‌اند. استراتژی «مهار و سياست‌زدايی» در جنبش کارگری نيز جزئی از سلسله برنامه‌های «توسعه» اين جنايتکاران است.  هدف اصلی اين استراتژی خنثی‌سازی مبارزات کارگری و توده‌ای، و ايجاد امنيت و ثبات برای سرمايه‌داران داخلی و امپرياليسم جهانی است. کمونيستهای انترناسيوناليست ضمن افشای بی‌وقفه ترفندهای سرکوبگرانه جمهوری اسلامی، همه شما را فرا ميخوانند تا:

ـ هر گونه اعتراض به بيعدالتی‌های موجود، هر تجمع و اقدام عملی برای دست‌يابی به خواستهای خود را بدون توجه به تحرکات نهادهای رسمی يا غيررسمی برای قانونيت بخشيدن به آن صورت دهيد. نهاد قانونگذار جمهوری اسلامی به همان اندازه نهادهای قضايی، اداری و سياسی‌اش به همان ميزان نهادهای مخوف نظامی و اطلاعاتی آن در استثمار و غارت و کشتار مردم مسئول است. اين نهادها و جناحها، اجزاء و پيکره يک سيستم هستند.

ـ فقروفلاکت تحميل شده بر کارگران و ديگر اقشار جامعه، جدای از ماهيت ارتجاعی سيستم موجود ورژيم مدافع آن نيست.  نهادهای خودبر‌گزيده‌ای که در کارخانه و محله، در محيط‌های آموزش و کار، عليه سياسی بودن تجمع و مضرات آن سخن ميرانند، وابسته به دستگاه حاکم هستند. با بي‌تفاوتی به تشکلهای دست‌ساز صنفی، به سازماندهی تشکلهای انقلابی و سياسی ياری رسانيد. تشکلهايی که برای رفاه واقعی و رهايی ميرزمند.

ـ هدف اصلی جنبش کارگری و توده‌ای در شرايط حاضر، براندازی جمهوری اسلامی و کليت دستگاههای اداری، سياسی و نظامی طبقه مسلط است. در صورت اوجگيری جنبش انقلابی، نهادها و ارگانهای برآمده از اين جنبش انقلابی بايد در صنايع، ادارات و محلات، اداره امور اقصادی و سياسی کشور را بدست گيرند. ارگانهايی مانند کميته‌های اعتصاب و شوراهای محله و کارخانه،  که يکبار در سال ۱۳۵۷ ارکان سرمايه‌داری را به لرزه در آوردند، اين بار با اتکاء به درس‌های آن شکست، به رسالت تاريخی خود عمل خواهند کرد.

 به اوباش اصلاح‌طلب اسلامی و غير‌اسلامی، به دلالان سياسی و بي‌مقدار اپوزيسيون بورژوايی اعتماد نکنيد. رهايی شما در دست خود شما است. به نيروی خود اتکاء کنيد. زنده باد انقلاب کمونيستی.

 

 

تشکيلات کارگران انترناسيوناليست

۱۵ مهرماه ۱۳۸۰