پ.ک.ک علیه طب= قه کارگر

«پ.¦= 2;.ک» علیه طبقه کارگر

<= /o:p>

دž= 7;تگیری عبدالله اوجلان رهبر «حزب کارگرا= 606; کرد» ترکیه در ایتالیا در اوایل نوامب= 585; موجی از تظاهرات را د&#= 1585; کشورهای اروپایی برانگیخت. در ای= 06; حرکات که توس&#= 1591; پ.پ.ک و با متمرکز شدن هواداران آن در برخی از شهرهای اروپ= 575; سازمان یافت= 607; بود، چند نفر نیز خود را به آتش کشیدند.

نž= 8;انه‌های دشواری‌های پ.پ.ک برای ادامه جنگ زمانی هویدا گشت که شدت و سرعت بحران اقتصادی و تحولات پس از آن به فروپاش&#= 1740; بلوک شرق و در راس آن دولت شوروی انجام= 740;د. بدین̴= 4;ترتیب پ.پ.ک به مثابه جریانی ضدانقلابی د= 585; حوزه نفوذ بلوک امپریالیست= 40; شرق و به عنوان جنبشی در جدال‌های قدرت‌های امپریالیست= 40;، از مهمترین و سرنوشت‌ساز= 78;رین پشتوانه مال= 740; و سیاسی خود محروم گشت. در چنین اوضاع و احوالی برای دولت امپریا= 604;یستی ضعیفی چون سوریه که خود از بیماری مش&#= 1575;به‌ای رنج می‌برد، زیر بار بحرا&#= 1606; اقتصادی کمر خم کرده و در تهیه اعتبارات مالی ارتش خو&#= 1583; با دشواری‌ه= 575;ی جدی روبرو است، حمایت ا&#= 1586; پ.پ.ک دیگر میسر نبود.

مž= 0;موعه این اوضاع به همراه جنگ خلیج، و تضعی&#= 1601; دولت بغداد، موقعیت مناسبی به دولت ترکیه ب&#= 1607; عنوان دولت عضو ناتو که پایگاه‌های خود را در اختیار متحدین نهاد= 607; بود، ارزانی داشت تا ضربا&#= 1578; محکمی بر پ.پ.ک وارد سازد. در ای= 06; مسیر ترکیه ا&#= 1586; سویی به حملا&#= 1578; نظامی از زمی&#= 1606; و هوا و پیشروی تا عم&#= 1602; چندین کیلوم= 578;ری خاک عراق و از سوی دیگر به همکاری و تسه&#= 1740;لات «دولت کرد» تازه به قدرت رسیده اتکاء نمود. مرحله پایانی این پروسه با تهدید دولت سوریه به جنگ که مراکز اصل&#= 1740; پ.پ.ک در آن قرار دارد، و آماده‌باش نیروهای نظامی ترکیه در مرزهای مشترک، تکمی= 604; گشت. بدین‌ترتی= 76;، ستاره بخت اوجلان رو به کم‌سویی نها= 583; و او مجبور گشت تا از سوریه به امی&#= 1583; مساعدت مدافعان گذشته‌اش، حزب کمونیست روسیه که از نفوذ قابل ملاحظه‌ای د= 585; دوما برخوردار اس= 578;، به این کشور سفر نماید و از آنجا مدافعان و سر&#= 1608;ران دیگری برای حمایت از جنب&#= 1588; ناسیونالیس= 78;ی خود بیابد. هنگامیکه دولت روسیه ب&#= 1575; اقامت اوجلا= 606; مخالفت و از اعطای پناهندگی به &#= 1575;و سرباز زد، او اروپا را برگزید. در ای= 06; انتخاب صرفنظر از اجبارات آن چند حکمت را می‌توان ملاحظه کرد.

ا = 8;لا روشن بود که ترکیه نمی‌ت= 608;اند در مقابل ایتالیا به تهدیدات نظامی متوسل شود، ثانیا اتحادیه اروپا بر سر مسائلی چند ا&#= 1586; جمله مسئله قبرس، یونان &#= 1608; عضویت ترکیه &#= 1583;ر اتحادیه اروپا با این کشور اختلاف دارند. اینها بخشی از فاکتورها= 740;ی هستند که پ.پ.ک امیدوار است که با سرمایه&#= 8204;گذاری بر آنها و تغییراتی در روش مقابله ب&#= 1575; ترکیه جایی د&#= 1585; مجادلات امپریالیست= 40; ترکیه و اروپ&#= 1575; برای خویش دس&#= 1578; و پا کند و بدین‌ترتیب پا در راهی نهد که یاسر عرفات و ماندلا پیمو= 583;ند. با ای= 06; تفاوت که پ.پ.ک تا یافتن جایگاه مطمئ= 606; دیگر در کشمک&#= 1588;‌های امپریالیست= 40; و مدافعین پروپا قرصی چون مدافعین عرفات‌ها را= 607; درازی در پیش دارد.

ج = 6;گ کردها که طی ۱۴ سال گذشته ۲۰ هزار کشته و بیش از همین تعداد زخمی و آواره از خود برجای نهاده است، همواره یکی از مهمترین ابزارهای سر= 605;ایه‌داری ترکیه در مواجه با مبارزه طبقاتی بوده است. به طوری که دولت قادر گشته است در شرایط تشدید بحران اقتصا= 583;ی که اغلب با بحران‌های دولتی (طی ۴ سال گذشته هف&#= 1578; بار دولت تشکیل گردید= 607; است) نیز همراه بوده است، در اوضاعی که خط&#= 1585; وقوع، رشد و گسترش اعتراضات و اعتصابات کا= 585;گری محتمل بوده ا&#= 1587;ت، با برجسته کردن این کشمکش‌ها، احساسات ناسیونالیس= 78;ی و میهن‌پرست= 575;نه توده‌ها را تحریک و آنها را در پشت این یا آن فراکسی&#= 1608;ن بورژوازی بسیج نماید و بدین‌وسیله مبارزه طبقاتی را تضعیف کند و به حاشیه برا&#= 1606;د. لشکرکشی‌ه= 75;ی سال‌های اخی= 585; به کردستان، بمباران و قت&#= 1604;‌عام مردم بی‌دفا= 593; این مناطق از یکسو و تبلیغات وسی= 593; ناسیونالیس= 78;ی رسانه‌های گروهی از سوی دیگر همین هد&#= 1601; را نشانه رفت&#= 1607; بود. امروز نیز خواست استرداد اوجلان به ترکیه که در ایتالیا در انتظار تصمیمات مقا= 605;ات این کشور به سر می‌برد، ب&#= 1575; توجه به شدت‌&#= 1740;ابی بحران دولتی &#= 1608; اقتصادی، بستر مناسبی گشته است تا دولتمردان حاکم بتوانن= 583; با دمیدن بر آتش احساسات ناسیونالیس= 78;ی، علیه کردها و ایتالیا، از طریق فراخوا= 606; به راهپیمایی‌= 07;ا و کشاندن کارگران و توده‌های زحمتکش به خیابان‌ها، به آتش کشیدن پرچم‌ها و طر&#= 1581; شعار «کالاهای ساخت ایتالی= 575; را تحریم کنید»، با سهولت بیشتر= 740; بار بحران، و برنامه صرفه= 204;جویی اقتصادی را ب&#= 1585; دوش کارگران &#= 1608; مردم زحمتکش انتقال دهند.

اª= 5;نون سال‌هاست که بورژوازی میلیون‌ها کارگر را به همراه انبوه توده‌های زحمتکش دیگر فرامی‌خوان= 83; تا برای «سعادت میهن»، «استقلال ملی» و «حق تعیین سرنوشت» خود را قربانی کنند. در میان کردهای ایران، ترکی= 607; و عراق با حرارت کم‌نظ= 740;ری تبلیغ می‌شو= 583; که دست‌یافت= 606; به «خودمختاری&raq= uo;، «حق تعیین سرنوشت» و یا تشکیل «دولت مستقل کرد» خ&#= 1591; پایانی بر رن&#= 1580;‌ها و مشقات این مردم ستمدید= 607; خواهد کشید. از فلسطینیان مناطق اشغال= 740; درخواست می‌= 588;ود تا برای تشکی&#= 1604; یک «دولت مستقل فلسطینی» زن= 583;گی خود را فدا کنند. در یوگسلاو= 740; کروات‌ها، صرب‌ها و مرد&#= 1605; بوسنی برای تشکیل جمهور= 740;‌های مستقل و قتل‌&#= 1593;ام یکدیگر بسیج می‌شوند. همین سناریو در شوروی سابق ادامه دارد و رهبری اکثر این جنبش‌ها= 740; استقلال‌طل= 76;انه را نیز استالینیستR= 04;ها در دست دارند.<= span style=3D'mso-spacerun:yes'> در آفریقا در کشورهای الجزایر، لیبی، آنگولا، اتیوپی، زئی= 585; و غیره صدها هزار انسان د&#= 1585; جنگ‌های ملی= 548; قومی، دینی و نژادی کشته شده‌اند.

ن= 8;ایج و دست‌آورده= 575;ی این جنبش‌ها در سراسر جها&#= 1606; یکسان بوده است. وقتی آنها ب&#= 1607; قدرت رسیدند لوله تفنگ‌ه= 575;یشان را به سوی کارگران و توده‌های زحمتکش نشان= 607; رفتند و با وارد شدن به این یا آن اردوی امپریالیست= 40; و دریافت کمک&#= 8204;های مالی بلاعوض= 548; وام و کمک‌ها&#= 1740; تسلیحاتی تلاش نمودند تا موقعیت خو&#= 1583; را در نظم جهانی تثبیت کنند. در چین، چیا&#= 1606;کای‌چیک با شعار «رهایی ملی»= 548; شورش کارگرا= 606; چینی را درهم&#= 8204;کوبید. ارتش خلقی مائو با شعار «استقل= 575;ل ملی» دیسیپلین نظامی و ترور در محیط‌های کار برقرار نمود. در کامبوج پ&#= 1604;‌پوت به نام استقلال ملی میلیون‌ها انسان را به اردوگاه‌ها= 40; مرگ و نیستی روانه نمود. در آرژانتین، شیلی، پرو، نیکاراگوئه= 48; ایران شاهنشاهی و اسلامی و . . . کودتاگران و آدمخواران ب= 575; توجیهات مشابهی به نس&#= 1604;‌کشی دست زدند. به کردستان عرا= 602; نگاه کنیم. کلیه احزاب سرکوبگر حاک= 605; و بسیاری از احزاب اپوزیسیونیR= 04;اش از نوع مذهبی و غیرمذهبی‌= 575;ش در زمره مزدبگیران، مزدوران مستقیم «سیا&ra= quo; یا دولت‌های= 740; چون ایران، عراق و ترکیه قرار دارند و از این کشوره&#= 1575; کمک مالی و نظامی دریاف= 578; می‌دارند.

دž= 5; عصر حاضر «کل= ;یه جنبش‌های مل= 740; عرصه‌ای از کشمکش جناح‌= 607;ای مختلف امپریالیسم بوده و حمایت و یا شرکت در درگیری‌های ملی به معنای شرکت در جنگ‌&#= 1607;ای ارتجاعی و اقدامی ضدانقلابی است». در یک کلام تاریخ جنبش‌= 607;ای ملی در سده اخیر با تاری&#= 1582; جنگ و جنایت علیه بشریت، علیه کارگرا= 606; و توده‌های تهیدست، دره= 605;‌آمیخته است.

ا®= 0;ن جنایت‌ها در همه جا تبلور کشمکش‌های درونی سرمای= 607;‌داری با حمایت‌ها= 740; مالی و نظامی مستقیم و یا غیرمستقیم قدرت‌های بزرگ و قدرت‌&#= 1607;ای منطقه‌ای امپریالیست= 40; بوده است.

م= 5; کمونیست‌ها جنبش‌های «رهائیبخش»= 48; «استقلال‌ط= 04;بانه» و شعار «حق همه ملل در تعیین سرنوش= 578; خویش تا سرحد جدایی» را به این خاطر محکوم نمی‌ک= 606;یم که بر تضییقات، مشقات ستم و ب&= #1740;‌عدالتی‌ه= 5;یی که بر مردم می&= #8204;رود چشم بپوشیم. برعکž= 7; ما معتقدیم: در عصری که سرمایه‌دار= 40; در دوران انحطاط خود قرار دارد و بنا بر ماهیت خود مجبور اس&#= 1578; تا حیات‌اش ر&#= 1575; تنها و تنها از طریق جنگ و کشتار-ویران= 740; و نابودی تمام امکانات زندگی و سپس بازسازی آن بازتولید نماید، تحقق شعارهای فوق هیچ کمکی به رهایی بشریت از کابوس جنگ و جنایت نخواهد کرد. تنها راه رهایی اتحاد و مبارزه مستق= 604; کارگری برای برچیدن نظم طبقاتی است. امروž= 6; برای خروج از بحران نه برا&#= 1740; پرولتاریا و نه برای بورژوازی هی= 670; راه حل ملی وجود ندارد.

بž= 5; این مبنا طبق&#= 1607; کارگر و توده&#= 8204;های زحمتکش نبای= 583; تحت هیچ شرایطی از ای&#= 1606; یا آن فراکسیون بورژوایی حمایت و یا به آن اعتماد کنند. بلکه می‌با= 740;ست به مبارزه مشترک و جهان&#= 1740; طبقه خود صرف&#= 1606;ظر از تفاوت‌ها= 740; زبانی، فرهنگی یا نژادی و مذهب&#= 1740; متکی شود. این یگانه آلترناتیوی است که طبقه ما می‌تواند با اتکاء به آن در مقابل تعرضات سرمایه بایس= 578;د و آن را درهم بکوبد.