نکاتی پيرامون جوانب عملی سازمانيابی کمونيستی
1- سبک کار تشکيلات کارگران انترناسيوناليست در سازماندهی، بر مناسبات طبيعی افراد و موقعيتهای شغلی و اجتماعی آنان استوار است و نه جدا کردن آنان از مناسبات اجتماعی و تبديل آنان به کارمند حرفهای و مزدبگير سازمان. حزب يا سازمان کمونيستی نياز به گروه کوچکی از مبارزان حرفهای و مجرب را تحت شرايط و دوره معينی میپذيرد. اين اما به معنی ايجاد دستههايی از افراد طفيلی و بیهويت که جيره خور و کارچاقکن سازمان سياسی هستند نمیباشد. هدف ما از سازماندهی عبارت است از ايجاد کانونهای کمونيستی در محل کار و زيست.
2- اولين گام در سازماندهی کانونهای کمونيستی، توسط خود اين افراد برداشته ميشود. گامی که نيروی محرکه آن مبارزات اجتماعی و يا رشد آگاهی طبقاتی ناشی از اين مبارزه ميباشد. نخستين تجلی سازمانيابی عبارت است از نزديکی و همگرايي تعدادی افراد مبارز حول هدف و فعاليت مشترک. چنين نزديکی ميتواند تا سرحد يک کانون يا محفل برای کسب دانش انقلابی پيش رود. امری که بطور روزانه در ميان اقشار مختلف کارگری نيز رخ ميدهد. به عبارت ديگر، گامهای اوليه برای سازمانيابی کمونيستی، برمناسبات دوستی افراد پيشرو و مبارز متکی است. بسياری از فعاليتها، نظير ايجاد جمعهای بحث و مطالعه، احداث کتابخانه ، حرکت جمعی برای ايجاد امکانات اينترنتی و الکترونيکی واستفاده متديک از آن، بطور معمولی و در مناسبات روزمره قابل تحقق است. يک پايه چنين جمعها و محافلی، حرکت برای مسلح شدن به مارکسيسم انقلابی و ايجاد يک کانون کوچک کمونيستی متکی بر مناسبات دوستی در محيط کار و زيست است.
3- بر متن اين مناسبات ميتوان و بايد ادبيات کمونيستی را رواج داد و سرانجام کانونها و هستههای انقلابی را ايجاد کرد. اين کانونهای کارگری و هستههای سياسی ميتوانند اشکال بسيار متنوع و انعطاف پذيری داشته باشند. اما قدر مسلم آن است که جمعهای مزبور توسط خود عناصر مبارز بر گرد مواضع وسياست جريان کمونيستی و درتماس با آن شکل ميگيرند. بدينترتيب تشکيلات کارگران انترناسيوناليست بر اساس چشمانداز و استراتژی سياسی خود، شبکهای از کانونها و هستههای کمونيستی را در گرد خود داشته و رابطه ميان «تشکيلات» و اين شبکه را، متناسب با شرايط ، تحکيم ميبخشد.
4- شکل اين سازمانيابی در ايران و کشورهای تحت حاکميت استبدادی، بصورت شبکهای از «هستههای منفصل» خواهد بود. شبکهای متشکل از هستهها، کانونها و محافل که بطور طبيعی بر مناسبات دوستی در محل کار يا سکونت استوار هستند. در عالم واقعی، اين شبکهها بخشی از انسانهای آگاه و محبوب در محيط زيست و کار بوده و هيچ هويت يا ساختار مصنوعی و عجيب و غريبی ندارند. نشستهايشان بصورت ديدار و مهمانی همکاران يا دوستان و فعاليت جمعیشان توام با مطالعه با برنامه خواهد بود. نکته اين است که اين جمعها يا محافل ارتباطی با يکديگر نخواهند داشت. هر جمعی مستقيما به خارج متصل است. چنين روندی از سازمانيابی بر خودآگاهی و پويايی و حتی خودسازماندهی افراد متکی است. بدينترتيب ايجاد ارتباط، سازمانيابی اوليه کانون برگرد تشکل کمونيستی، گامهايی است توسط فعالين اوليه هرکانون و به موازات تماس با «تکا» پيش ميرود.
5- اعضای آتی تشکيلات کارگران انترناسيوناليست در داخل ايران در درجه اول، سازماندهان همين کانونهای کمونيستی خواهند بود. تشکيلات همانند مرکزی است که شبکه کانونها ( بصورت هستههای کارگری کمونيستی، محافل سياسی و حتی گروههای مختلف بحث) آنرا احاطه کرده است. اين شبکه به تشکيلات کمونيستی نيرو و هويت بخشيده و حضور کمونيسم در نقطههای معينی از زندگی اجتماعی و سياسی طبقه را متبلور ميسازد. فعالين چنين شبکهای، کسانی هستند که بر متن زندگی اجتماعی و طبقاتی خويش، روند کسب آگاهی را طی کرده و بعنوان پيشرو جنبش کارگری و انقلابی، نقطه تلاقی آگاهی کمونيستی و تجربه مبارزاتی ، نقطه تلاقی تئوری و پراکتيک ( پراکسيس) هستند. محصول ماترياليزه شدن تئوری کمونيستی و يا برعکس، حاصل تحول کيفی آگاهی تجربی و حسی به آگاهی عقلانی ميباشند. اينان حلقه اتصال ميان سازمان کمونيستی و جنبش اجتماعی هستند. کانونهای کمونيستی را بايد همچون محصول مبارزه تاريخی طبقه کارگر، و قشر پيشرو جنبش کارگری، و بازتاب سياسی تنشهای طبقاتی تلقی کرد. تحقق چنين روندی تابع ميزان رشد مبارزه طبقاتی، درجه رشد آگاهی کمونيستی و ميزان تحول کمونيسم ازيک ترند فکری، آنتاگونيسم سرمايه، به يک جنبش سياسی حزبی است.
6- تشکيلات کمونيستی که در فرايند معينی پيوند خود با شبکه محافل و کانونها را تحکيم کرده و در شرايط مناسب، بدنه سازمان انقلابی، از سلولهای پايه تا کادرهای رهبری که محصول تاريخی مبارزه طبقات هستند، تحکيم ميبخشد. تشکيلات کارگران انترناسيوناليست ضمن تداوم مبارزه و شفافيت بخشيدن به مبانی نظری چنين سبک کاری است که بسوی ايجاد سازمان تاريخی پرولتاريا، همچون بخشی از حزب جهانی طبقه کارگر در دوران آتی حرکت ميکند. مادامی که شرايط برای تحقق مرحله انتقال جريان کمونيستی از ترند فکری به جنبش سياسی مهيا نيست، افراد و جمعها، مستقيما با تشکيلات در خارج از کشور تماس خواهند داشت. ايجاد مناسبات موازی و اقدام هر فرد يا جمع جهت تماس مستقيم با جمع ديگر تحت هر نام يا هدف، حتی گسترش يا تقويت سازمانيابی کمونيستی، غيرضروری بوده و مورد تاييد «تکا» نيست.
تشکيلات کارگران انترناسيوناليست
اکتبر 2004