هراس مرتجعان اصلاح طلب از گسترش جنبش اعتراضی 

 

  

 سه واقعه مطبوعاتی دیروز را باید سنبل و خصلت نمای وضعیت فعلی جنبش اعتراضی تلقی کرد.  واقعه اول جهتگیری کروبی در بیانیه اخیرش است.  و واقعه مطبوعاتی دوم  عبارت است از صدور  اطلاعیه توسط  میر حسین موسوی.  و سرانجام واقعه سوم نیز حضور مخمل باف در پارلمان اروپا میباشد. این سه واقعه مطبوعاتی را باید خصلت نمای اوضاع جاری جنبش اعتراضی و استراتزی رهبران مرتجع سوار شده بر این جنبش تلقی کرد. نگاهی نزدیکتر به این سه رخداد مطبوعاتی بیاندازیم.

 

فراخوان كروبي براي راهپيمايي روز جمعه

کروبی اقدام به صدور بیانیه ای نموده که محتوای این بیانیه از جهاتی قابل توجه است. وی مردم را دعوت به یک راهپیمایی از میدان هفت تیر بسوی محل برگزاری نماز جمعه کرده است. او هدف خود را  فراهم شدن فرصتی برای ابراز گله و شکایت مردم به  رهبر، یعنی خامنه ای بیان کرده است.  وی  همچنین «اشوب طلبی ها» را نیر محکوم نموده است. بهتر است به سطوری از بیاینه کروبی نگاه اندازیم:

 

«....    اينجانب از آنجايي كه انتخابات 22 خرداد را نامشروع ميدانم و نتايج برآمده از آن را قبول ندارم و اين فرد را براي رجمهوري اسلامي ايران به رسميت نميشناسم از همه مردم تهران دعوت ميكنم ساعت 11 صبح روز جمعه 29 خرداد 1388 با لباس سياه به نشانه سوگواري براي شهداي راه جمهوريت نظام اسلامي ايران از ميدان 7تير تا محل برگزاري نماز جمعه تهران حضور يابند و با حضور آرام و آگاهانه خود اعتراض خويش به انتخابات را اعلام كنند و خواسته ابطال انتخابات نامشروع 22 خرداد 88 را به گوش عاليترين مقام كشور برسانند. (......)

حضور شما در نماز جمعه تهران كه به امامت آيتالله خامنهاي برگزار ميشود باطلكننده القائات افرادي است كه معتقدند اصلاحطلبان خواهان آشوب و حركت در وراي چارچوبهاي قانون هستند. قانون اساسي به همه شما اين حق را داده است كه در خيابانها حضور يابيد و بدون هرگونه تخريب به اموال عمومي صداي خود را به گوش حاكمان برسانيد و به نشانه جدايي خود از صفوف اخلالگران مشكوك با نشانهاي سياه خويش را از ايشان جدا سازند.»
رخدادهای تکان دهند دیروز موجب گشته تا هم کروبی و هم میر حسین موسوی بطور ریاکارانه ای دست به مهار جنبش اعتراضی بزنند.

 

بیانیه اخیر میرحسین موسوی

میرحسین موسوی این حقیقت را فهمیده است که افشاگری ها و تهدیدهای احمدی نزاد جدی بوده اند و اگر کوتا بیاید کارش در ایران تحت ریاست احمدی نزاد ساخته است. البته در درک این حقیقت کل مشارکتی ها و تشکل های حول حوش اینها سهیم هستند و سرنوشت مشابهی دارند. همین امر اینان را مجبور کرده تا « رادیکال» عمل کنند و برای عقب راندن خامنه ای بر موج سواری خطرناک سیاسی ادامه دهند.  در اخرین اطلاعیه ای که موسوی صادر کرده , وی نیز همانند کروبی مردم را دعوت به آرامش کرده است. او کوشیده تا اتهام خشونت و آشوب را با پرتاپ کردن توپ به زمین حریف از خود دور سازد. هراس موسوی از هرج و مرج سیاسی , یعنی خارج شدن کنترل از دستشان در این اطلاعیه بوضوح پیداست.  به سطوری از اطلاعیه میرحسین موسوی نیز نگاهی میاندازیم.

 

«......همانگونه که مردم فهیم تهران در تجمع روز دوشنبه به روشنی نشان دادند ما در پی اعتراض آرام به روند ناسالم برگزاری انتخابات و تحقق هدف ابطال انتخابات و تجدید آن بر اساس راهکارهایی هستیم که عدم تکرار تقلب های فضاحت بار انتخاب پیشین را تضمین کند. لذا حساب ما از کسانی که با آشوب و تخریب اموال خصوصی و عمومی فضای جامعه را متشنج کنند و آن را به سوی هرج و مرج ببرند جداست. بلکه اطلاعاتی که به دست ما رسیده است نشان می دهد این اصحاب تقلب و دروغ هستند که برای تکمیل طرح خود به بانک ها و ادارات و اموال مردم حمله می کنند و آنها را تخریب می نمایند. بنابراین عموم مردم را به هوشیاری در برابر این نقشه فریبکارانه و تداوم اعتراض با حفظ آرامش دعوت می کنم. مردم می دانند چه کسانی خوابگاه دانشجویان را ویران کردند و دانشجویان پسر و دختر را کتک زدند یا در شمال میدان آزادی مردم را به شهادت رساندند. راهی که ملت برای رسیدن به پیروزی و احقاق حقوق نقض شده اش انتخاب کرده است، استفاده از روش های صلح آمیز و دوری از خشونت است.ا

2- دولت با همکاری سازمان صداوسیما کوشش می کند این موج سبز مردمی را وابسته به بیگانگان جلوه دهد. غافل ازآن که اقبال به رسانه های خارجی نه ناشی از توفیق این رسانه ها در جلب مخاطب و یا وابستگی این جریان مردمی به خارج بلکه حاصل بی تدبیری و فضای بسته رسانه ای موجود است. دولتی که رسیدن صدای مخالفانش را از طریق چند روزنامه و پایگاه خبری طاقت نمی آورد لاجرم به دست خود، نگاه جامعه را به رسانه های بیرون از مرزها معطوف می کند؛ موج سبز اعتراض های ما تنها منعکس کننده یک خواست مستقل و به حق داخلی است که به مداخله دیگران، خوش آمد نمی گوید.»

 

و سرانجام آقای مخمل باف و خانم ساتراپی در هیئت سخنگوی جنبش اصلاح طلبی ظاهر شده و پارلمان اروپا نیز بدین نقش آنان رسمیت بخشید.