اپوزیسیون چپ چه میکند؟
روزهای فعلی در ردیف آن روزهای تاریخی قرار خواهد گرفت که در داوری نقش این یا ان حزب سیاسی اهمیت شایانی مییابد. با نگاهی به راهکارها، شعارهای سازمانهای متشکل در جنبش اصلاح طلب و مقایسه آن با انچه احزاب و گروههای چپ ایران گفته و انجام میدهند، مفهوم واقعی تعلق طبقاتی در پیش چشمان ما قرار میگیرد.
سایت
حزب توده و صفحات مربوط به تحولات اخیر، تماما مملو از اطلاعیه
های موسوی و آیت الله های ریز و درشت جنبش سبز
اسلامی است. حزب دمکرات , فدایی اکثریت و دیگر
گروههای چپ نزدیک به این طیف مشغول انجام رسالت
تاریخی خود هستند. سرنوشت اینان به سرنوشت موسوی و پروزه
های راه افتاده با دلار و رسانه
های به وام گرفته شده گرده خورده است.
دیگر
گروههای چپ نیز هریک به نوعی با فراخوان به انقلاب و
اعلام پایان عمر جمهوری اسلامی با زبانی غیر سبز،
همانند گردانهای حامی جنبش موج سبز عمل کرده و در گوشه کنار شهرهای
اروپا ابراز وجود در صحنه سیاست میکنند. اما شعارها و خواسته
های اینان به هیج وجه تفاوت ماهوی با شعارهای جنبش
اصلاح طلبی داخل ندارد..
یکی
از گروههای موسوم به کمونیسم کارگری پیامی توسط
لیدر خویش به مردم ایران داد و ضمن اعلام خبر آغاز انقلاب از
همه مردم خواست تا زیر پرچم حزب خودشان متشکل شوند. مشاهده نتایج عملی یکدوره
فعالیت رسانه ای و سازماندهی تلفنی و علنی حزب در
ایران از طریق ماهواره های اجاره ای دول غربی، شوک
غم انگیزی بر اینان وارد میکند. احتمال بروز بحرانی
دیگر در صفوف اینان و در نتیجه گسترش تشتت بصورت فعالیت
رسانه ای کم نیست.
چپ همچون
زائده جنبش اصلاح طلب عمل میکند و از همین رو حتی حضور
صوری هم در این جنبش ندارد.
تا به امروز
، در پنجمین روز تظاهرات های سراسری نشانی از شکل گیری
سیاستی مستقل یا شعارهای مستقل از شعارهای جنبش موج
سبز موسوی دیده نشده است.
حتی هیج بحث یا شعار یا استراتزی
معینی در این مسیر طرح نگشته است. جناج چپ اپوزیسیون
بورزوایی سردرگم و زائده است.
بر متن چنین اوضاعی، جهت گیری جریان کمونیستی و ترویج آن در میان محافل مبارز میتواند، نقطه آغازی برای نطفه بستن جنبش سیاسی انقلابی در یک اوضاع بحرانی باشد. از همین رو ضروری است تا در مقابل قطب جنبش اصلاح طلبی و هواداران چپ و راست آنها، گفتمان و جهت گیری جنبش انترناسیونالیستی را قرار داد. به پیش
الف. د