الف – دیدبان

وظايف انترناسيوناليستها

انفجارسياسی که با چاشنی انتخابات رخ داده، يک انقلاب نيست. جنبش فعلی، يک جنبش وسيع سراسری تحت رهبری ضدانقلاب است. اين جنبش اما در صورت تکامل و عبور از مانع اصلاح طلبی، میتواند منتهی به شرایط انقلابی گردد. شرط اساسی مبدل شدن اين جنبش به انقلاب، وقوع سریع يک پولاريزاسیون سیاسی طبقاتی در بطن اعتراضات جاری است. يعنی خارج شدن حرکت از سیطره اصلاح طلبان و صفبندی جديد که بنوبه خود قطب سياسی جديدی را رقم ميزند. روشن است که در نبود يک سنت و بدیل کمونیستی، در غياب حزب کمونيستی، احتمال چنين پولاريزاسيونی ضعيف است. خاصه آنکه، تشکلهای وابسته به جنبش اصلاحات، نهادهای کارگری خود را در جنبش کارگری نيز سامان دادهاند. و اين همه در شرایطی است که احزاب چپ، یا زائده جنبش اصلاح طلب و یا بمثابه رقیب، مایل به بند و بست با هر دولتی برای نیل به قدرت هستند. با اين وجود، وظيفه انترناسيوناليستها، فعاليت بمنظور سوق يافتن اعتراضات بسوی پولاريزاسیون انقلابی است. معنای عملی اين سياست در شرایط فعلی چيست؟

تجمعات و گردهمايیها بويژه در تهران، تحت کنترل و مهار جنبش اصلاح طلبی است. اما بر هر کسی روشن است که نیروی محرک این حرکت نه انتخابات بلکه انزجار عمومی از فقر، استثمار و استبداد مذهبی است. از همینرو، این حرکت از پتانسیل قوی جهت مبدل شدن به تعرضات مستقل انقلابی برخوردار است. انتخاب محل تجمع و شکل تظاهرات، طرح شعارهای کمونيستی و دمکراتیک و سرانجام توزیع اعلاميهها و ادبیات انقلابی در این تجمعات، فعاليتهای عملی مشخصی است که در پيش روی انترناسيوناليستها قرار دارد.

البته که پيوستن به موج جاری آسانترین راه است. اما، تصور توهمآميز انقلاب، به معنای استحاله در حرکت اصلاحات و تاييد مبدل شدن تودهها به سياهی لشگر ضدانقلابيونی چون موسوی و کروبی است. حرکت برخلاف جريان نیازمند برنامه آگاهانه، استراتژی روشن و تحلیل مشخص از شرایط مشخص است. ضمن آنکه بايد بر این باور ايستاد که هدف جریان انترناسيٍوناليستی در صورت تمکين جنبش سراسری به رهبری حاکم، شکل دادن به يک اپوزيسيون انترناسيوناليستی و شناساندن مطالبات و چشماندازهای آن به کارگران و تودههای زحمتکش است. کارگران و تودههای زحمتکشی که در مقابل انتخاب میان حزب توده و مشابهاتش، نهضت آزادی و مشارکت، اين سومی را برگزيدهاند.

نکته ديگر در رابطه با اشکال اعتراضات، نحوه سازماندهی تجمعات است. ايجاد شبکههايی از محافل و گروههای هماهنگ برای تدارک وسازماندهی گام بعدی، شرط پايهای موفقيت در تاثیزگذاری بر حرکتهای سراسری است. گروههايی که حول شعارها، مسير حرکت و تدارکات احتمالی برنامهريزی کرده و به تهيه ادبيات، اعلاميهها و فعاليت تبليغی برای شناساندن حرکت انترناسيوناليستی ميپردازند. رفقا و محافلی که خود را مدافع مبانی و مواضع تشکيلات کارگران انترناسيوناليست ميدانند، بايد مبادرت به ايجاد هستهها و گروههای انترناسيوناليستی کرده و مدافع سياستهای مستقل طبقاتی در جنبش کنونی باشند.

حقيقت اين است که جمهوری اسلامی در زير بار تناقضات درونی خود در حال خرد شدن است. بخشی از بورژوازی مدرن و نوپای ایران که رويای پروتستانيسم اسلامی در سردارد، اين حقيقت را دريافته که ميتواند برای بقای خود و طبقه خود، بر موج خشم و اعتراض عمومی سوار شود. اما این موجسواری سياسی، چندان خطرناک است که خود اينان بيش از جناح غالب نگران عواقب آن هستند. يکی از این عواقب همانا خطر خارج شدن کنترل حرکت از جنبش اصلاح طلبی و در نتیجه شکل گیر اقدامات مستقل و لاجرم عروچ چشم انداز انقلابی است.

2009-06-18